Pilihan raya telah pun berlalu. Rakyat sudah membuat pilihan, dan keputusan telah diterima dalam semangat demokrasi. Namun, yang lebih penting daripada menang atau kalah ialah bagaimana kita memelihara maruah masyarakat selepas pertandingan berakhir.
Malangnya, tular sebuah video memaparkan dua wanita yang didakwa penyokong Perikatan Nasional melahirkan kebimbangan bahawa orang Melayu dan umat Islam di Negeri Sembilan kononnya semakin jauh daripada agama sehingga dikatakan tidak lagi pandai mengucap.
Dakwaan seperti ini bukan semata-mata kenyataan politik biasa. Ia menyentuh maruah, akidah dan kehormatan jutaan umat Islam yang tidak wajar dihukum hanya berdasarkan kecenderungan politik mereka.
Sewajarnya, kita perlu membezakan antara kritikan terhadap dasar kerajaan dengan tuduhan terhadap keimanan seseorang. Dalam Islam, kedua-duanya berada pada ruang yang berbeza. Dasar boleh diperdebatkan, prestasi boleh dikritik, tetapi iman seseorang bukan medan untuk dipolitikkan.
Berhati-hatilah dengan kata-kata
Rasulullah SAW mendidik umat supaya berhati-hati dalam menghukum orang lain, kerana urusan hati adalah milik Allah SWT. Seseorang mungkin tidak sama parti, berbeza pendekatan atau berlainan pandangan, namun itu tidak menjadikan mereka kurang Islam daripada orang lain.
Lebih membimbangkan, apabila naratif seperti ini diulang-ulang sepanjang kempen sehingga akhirnya membentuk persepsi bahawa sesiapa yang tidak menyokong kelompok tertentu dianggap tidak mempertahankan agama.
Inilah bentuk propaganda yang paling berbahaya kerana ia tidak lagi mengajak masyarakat berfikir, tetapi mengajar masyarakat mencurigai sesama Muslim. Politik akhirnya berubah daripada gelanggang menawarkan penyelesaian kepada gelanggang menghakimi iman orang lain.
Sejarah membuktikan bahawa setiap kali agama dieksploitasi untuk meraih sokongan politik, masyarakat akan berpecah lebih teruk daripada perbezaan ideologi. Hubungan kekeluargaan menjadi renggang. Persahabatan terputus. Masjid dan surau yang sepatutnya menjadi tempat menyatukan hati mula dipandang melalui lensa kepartian. Akhirnya, yang kalah bukan satu parti, tetapi ukhuwah umat Islam sendiri.
Soal akidah jangan dibuat gurau
Lebih menyedihkan, dakwaan bahawa orang Melayu di Negeri Sembilan sudah tidak pandai mengucap seolah-olah menafikan hakikat bahawa negeri ini dipenuhi ribuan masjid, surau, sekolah agama, institusi tahfiz, program usrah, kuliah ilmu, kelas al-Quran dan pelbagai usaha dakwah yang berlangsung setiap hari.
Negeri Sembilan melahirkan ramai agamawan, guru agama, imam, pendakwah dan keluarga yang membesarkan anak-anak dengan pendidikan Islam. Menafikan semua usaha ini hanya kerana keputusan pilihan raya bukan sahaja tidak adil, malah menghina usaha dakwah yang telah dibina puluhan tahun oleh pelbagai pihak tanpa mengira parti politik.
Islam juga mengajar kita supaya menyemak berita sebelum mempercayainya. Allah SWT berfirman dalam Surah al-Hujurat ayat 6 supaya setiap berita diselidiki agar kita tidak menimpakan keburukan kepada sesuatu kaum kerana kejahilan. Prinsip ini sangat penting dalam era media sosial.
Video yang emosional boleh menjadi tular dalam beberapa jam, tetapi kesannya terhadap perpaduan masyarakat mungkin berpanjangan selama bertahun-tahun. Oleh sebab itulah seorang Muslim dituntut menjaga lidah dan jarinya sebelum menyebarkan sesuatu yang boleh merosakkan maruah orang lain.
Di mana letak adabnya?
Lebih besar daripada itu ialah persoalan adab. Dalam tradisi Islam, adab sentiasa mendahului kemenangan. Imam Malik pernah mengingatkan bahawa belajarlah adab sebelum ilmu. Apatah lagi dalam politik, menang tanpa adab melahirkan kesombongan, kalah tanpa adab melahirkan kebencian.
Kedua-duanya merosakkan akhlak masyarakat. Oleh itu, apabila ada kenyataan yang melabel seluruh masyarakat sebagai jauh daripada agama hanya kerana pilihan politik mereka, persoalan yang perlu ditanya bukan semata-mata “betul atau salah,” tetapi “di manakah adab seorang Muslim ketika berbicara tentang saudara seagamanya?”
Ironinya, dakwah yang sebenar tidak pernah bermula dengan menghina. Rasulullah SAW ketika berhadapan dengan masyarakat yang menolak Baginda di Taif tidak memilih untuk melaknat mereka.
Sebaliknya Baginda berdoa agar daripada zuriat mereka lahir generasi yang menyembah Allah. Begitulah bezanya dakwah dengan propaganda. Dakwah membina harapan. Propaganda membina kebencian. Dakwah mengajak manusia kembali kepada Allah. Propaganda mengajak manusia membenci kelompok lain.
Medan persaingan idea
Rakyat hari ini semakin matang. Mereka mampu membezakan antara hujah dengan hasutan, antara fakta dengan persepsi, antara dakwah dengan eksploitasi agama. Mereka tidak mahu agama dijadikan alat untuk menanam rasa takut atau rasa bersalah terhadap pilihan politik yang dibuat secara sah dalam sistem demokrasi.
Mereka mahu melihat politik yang menawarkan penyelesaian kepada isu kos sara hidup, pendidikan, peluang pekerjaan, pembangunan ekonomi, integriti pentadbiran dan kesejahteraan rakyat. Itulah medan sebenar persaingan politik yang sihat.
Jika benar ada kebimbangan terhadap tahap kefahaman agama masyarakat, maka jawapannya bukan dengan menghina atau melabel.
Jawapannya ialah memperhebat pendidikan, memperkukuh institusi keluarga, menghidupkan budaya ilmu, memperbanyak majlis al-Quran, memperluas dakwah yang berhikmah dan memperlihatkan akhlak Islam yang terbaik. Orang akan mendekati agama kerana melihat keindahan akhlak, bukan kerana dipaksa menerima sesuatu naratif politik.
Politik datang dan pergi. Kerajaan boleh bertukar. Pemimpin boleh berganti. Namun maruah umat Islam mesti terus dipelihara.
Jangan sampai perbezaan parti menyebabkan kita mudah menuduh saudara sendiri lemah iman atau jauh daripada Islam. Kata-kata seperti itu mungkin memberi keuntungan politik yang sementara, tetapi meninggalkan luka sosial yang panjang.
Sudah tiba masanya seluruh masyarakat menolak budaya politik yang membina kemenangan di atas penghinaan terhadap agama dan maruah orang lain. Jadikan pilihan raya sebagai medan persaingan idea, bukannya pertandingan siapa paling Islam.
Ukurlah pemimpin melalui amanah, integriti, kecekapan, kebijaksanaan dan akhlaknya, bukan melalui retorik yang memecah-belahkan masyarakat kerana akhirnya, Islam tidak akan dimuliakan dengan tuduhan terhadap orang lain, tetapi dimuliakan melalui keindahan akhlak, keluasan ilmu dan kebijaksanaan umatnya.
Itulah kemenangan yang sebenar, dan itulah warisan yang patut kita tinggalkan kepada generasi akan datang.
Atriza Umar
Pegawai Kanan
Jabatan Pendidikan Masyarakat
Pertubuhan IKRAM Malaysia
